Motosiklet Tutkunuydu

O, Rize 82. Yıl Devlet Hastanesinin yakışıklı doktoruydu.

Birkaç yıldır Ortopedi Uzmanı olarak Rizelilere hizmet etti. Yakınları, mesai arkadaşları, hastaları onu güler yüzlülüğüyle ve kibarlığıyla tanıdı. Onun tedavisiyle birçok hasta sağlığına kavuştu. Küçükleri onu ağabey; büyükleri ise onu kardeş olarak bildi. Alçak gönüllülüğüyle gönüllere taht kurmuştu. Onu tanıyan herkesçe sevilmişti.

Evet, herkesçe sevilmek çok güzel ama o da her fani gibi bir gün ölümü tadacaktı ve bu ölüm geride kalanlara göre çok erken gelmişti.

Doktor Hakan TÜRKMENOĞLU’nun bir tutkusu vardı. O, bir motosiklet meraklısıydı. Motosiklet modellerini, markaları ve özellikleriyle birlikte en az mesleği kadar iyi bilirdi.

Sık sık sahibi olduğu motosiklete biner Rize sokaklarında turlardı. Nerde bir motosiklet görse mutlaka yakından inceler, teker teker özelliklerini sıralardı. Motosiklet merakı onda bir tutku haline gelmişti.

Ta ki arkadaşının kullandığı araçla Rize’den Ankara’ya giderken Samsun yakınlarında bir motosiklet sürücüsü yüzünden hayatını kaybettiği kazaya kadar…

Ajanslardan “Samsun’da Kaza:3 ölü” başlıklı bir haber çığlık gibi yükseldi. Haberde “Ordu-Samsun istikametinde seyreden bir otomobil sürücüsünün yanından geçen motosikletin sesi yüzünden kontrolünü kaybederek elektrik direğine çarpmasından” bahsediliyordu.Bu kazada araç içerisinde bulunan Dr. Hakan TÜRKMENOĞLU, Beytullah KOPUZ ve Muhammet KANDEMİR hayatlarını yitirmişti.

Haber Rize’ye bir bomba gibi düşmüştü. Önce inanmadık veya inanmak istemedik. Araştırmalar sonucu bilginin doğru olduğunu öğrendik. Sitemiz Olay53 olarak halkımızı bilgilendirmek için yoğun bir tempoda çalıştık. Bunuda başardığımız inancındayız.

Kazada kaybedilenleri tanıyan herkes şok içerisindeydi. Duyguları ifadede hıçkırıklar ve gözyaşları yeterli gelmiyordu. Doktor Hakan TÜRKMENOĞLU’nun, geçirdiği beyin kanaması esnasında ve tedavi sürecinde başından ayrılmadığı arkadaşı Doktor Bülent ALTINSOY’un “ağabeyimi kaybettim” haykırışı yürekleri dağlıyordu. Kaybedilen sadece bir “ağabey” değildi. Hastalarının güler yüzlü, alçak gönüllü doktoru da artık olmayacaktı. Muhammet KANDEMİR de geride acılı yürekler bıraktı. Beytullah KOPUZ’un üç ay önce dünyaya gelen bebeği de artık babasını göremeyecek, onsuz büyüyecekti. Baba, onun için üzerinde güllerin açtığı bir kabirden ibaret olacaktı...