1984'ten bu yana ligde şampiyon olamayan, 6 yıldır Türkiye Kupası'nı kazanamayan Trabzonspor'da Şenol bir GÜNEŞ gibi doğdu. Trabzon halkını futbola yeniden döndürdü. Galdiği günden bu yana o kısacık dönemde oynattığı iyi futbolun semerisini bir kupa olarak gördü...
Aktif futbol oynarken Trabzonspor kalesini bin yüz 12 dakika süreyle kapatarak 'efsane kaleci' olarak tarihe geçen Şenol Güneş, 2002 Dünya Kupası'nda Türkiye'yi dünya üçüncüsü yaparak bu kez 'efsane teknik adam' sıfatı aldı... 1996'da Mayıs 5'inde Fenerbahçe'ye kaptırılan şampiyonluğun baş mimarı olarak gösterildi. Görevden uzaklaştırıldı... O maçta 1-0 galipken, takımı defansa yatırmayıp hücüm oynatmakla suçlandı. İkinciliğe herkes burun kıvırdı. Oysa o yıldan önce şampiyonluklara alışmış bir takım ligde bırakın şampiyonluğa oynamayı ilk 5'i bile zor görüyordu.
48 yıl dünya kupası özlemi çeken bir takımı Seoul'de dünya üçüncüsü yaptı...Yine kimseye yaranamadı Güneş... Neler yazılıp çizilmedi ki... Yarı finale gelene kadar hiçbir Avrupa takımı ile mücadele etmedi, bu mu başarı deme cesaretini bulan bile çıktı. Hiçbirşey bulamadılar, iyi giyinmiyor karizmatik değil diyenler çıktı ki bu da eleştirilerde çivinin çıktığı son andı herhalde...1 yıl sonra milli takımı Konfederasyon kupası üçüncüsü yapması da yazgısını değiştirmedi. Eleştirildi, hep eleştirildi...
Kimseye aldırış etmedi, sessiz sedasız çekti gitti. 3 yıllık bir FC Seuol serüveni yaşadı. Trabzonspor bu süre içerisinde tarihine ve başarılarına yakışmayacak derecede çapsız ve başarısız yapancı teknik adamla çalıştı. Ama dikiş bir türlü tutmadı. 2009/10 sezonunun daha 10. haftasında şampiyonluğa havlu atınca 'yetiş, kurtar bizi' çığlıklarına kulak verdi ve... Şampiyonluktan kopmuş, kupada sendeleyen, camiası umutsuz, halkı futboldan soğumuş Trabzonspor'u adeta şaha kaldırdı. Trabzonspor'un üzerinden ölü toprağını attı. Hugo Broos'un 'pisliğini' temizleyen, kupada takımı finale çıkartan O'ydu. Ve O'nun sayesinde Trabzon şehri yine bayraklarla donandı, halkı futbola inandı, futbolcusunu bağrına bastı, deplasmanlarında yanlız bırakmadı. Tıpkı Necati, Turgay, İskender, Hasan Güngör gibi kader
arkadaşlarıyla kazandığı şampiyonlukta olduğu gibi kenti bordo maviye boyadı...Geriye düştüğü maçta hem de Fenerbahçe gibi bir rakibe ve de 7 lig maçında kalesini gole kapayan Volkan Demirel'e 3 gol atarak Türkiye Kupası şampiyonu olduğunda ise yüzünde, "Bırakın eleştirmeyi, artık kabul edin benim büyüklüğümü" ifadesi vardı. Gerçekten de öyle... Şampiyonluk ve kupa umutları her sene ötelenen, ne yapsa kupanın yanına bile yaklaşamayan bir takımın üzerinde adeta bir güç oldu Güneş. Ve böyle giderse Trabzonspor için o eski şampiyonluk günleri çok yakın olduğunu söylemek kahinlik olmaz....
NOT: 2002 Dünya Kupası üçüncüsü olduğu halde eleştirilen, 2004 Avrupa Futbol Şampiyonası Elemeleri'nde bir iki talihsiz yenilgi alındığı için yol verilen Güneş'ten sonra 2006 ve 2010 Dünya Kupası'nı ıskaladığımızı da unutmayalım.